Hij schat wat een bedrijf of bezit waard is na het einde van een gedetailleerde kasstroomprognose. In een waardering op basis van verdisconteerde kasstromen (DCF) rekenen analisten een paar jaar in detail door en hebben ze daarna \u00e9\u00e9n getal nodig voor alles wat volgt. Dat getal is de eindwaarde, en in de meeste modellen is het het grootste deel van de totale waardering.<\/p>\n
De tool gebruikt het Gordon-groeimodel. Je geeft drie aannames: de kasstroom van het laatste prognosejaar, het tempo waarmee die kasstroom voor altijd groeit, en de disconteringsvoet. Je krijgt de eindwaarde, de kasstroom van het jaar erna en het verschil tussen disconteringsvoet en groeivoet dat de uitkomst bepaalt.<\/p>\n
Een DCF splitst het leven van een bedrijf in twee delen. Het eerste is de prognoseperiode, meestal vijf tot tien jaar, waarin je elke jaarlijkse kasstroom apart berekent. Het tweede is alles daarna. De eindwaarde vat die oneindige staart samen in \u00e9\u00e9n getal, berekend op het einde van het laatste prognosejaar.<\/p>\n
Het model gaat ervan uit dat de kasstroom na de prognose voor altijd met een vast tempo groeit. Een oneindige stroom die met een vast tempo groeit, heeft een eindige contante waarde, zolang de disconteringsvoet hoger is dan de groeivoet: het rendement dat beleggers eisen, moet hoger zijn dan de groei die het bedrijf eeuwig kan volhouden.<\/p>\n
Geld dat ver in de toekomst binnenkomt, is vandaag weinig waard. Ook al eindigt de stroom nooit, elke latere betaling weegt minder zwaar, zodat het totaal naar een vast getal toe loopt. Het verschil tussen disconteringsvoet en groeivoet bepaalt hoe groot dat getal is: een klein verschil geeft een hoge, heel gevoelige waarde; een groot verschil een lagere, stabielere.<\/p>\n
EW = KS_n \u00d7 (1 + g) \u00f7 (r \u2212 g)<\/strong><\/p>\n KS_n is de kasstroom van het laatste prognosejaar, g de eeuwigdurende groeivoet en r de disconteringsvoet. De calculator laat de laatste kasstroom eerst een jaar groeien, KS_n \u00d7 (1 + g), omdat de eeuwigdurende stroom begint in het jaar na de prognose. Daarna deelt hij door het verschil tussen disconteringsvoet en groeivoet.<\/p>\n Is de groeivoet even hoog als of hoger dan de disconteringsvoet, dan klopt de formule niet meer en toont de calculator nul om aan te geven dat de aannames niet geldig zijn. Een bedrijf kan niet voor altijd harder groeien dan zijn disconteringsvoet.<\/p>\n Het belangrijkste getal in dit model is het verschil tussen disconteringsvoet en groeivoet, dat de calculator ook toont. Omdat de formule door dat verschil deelt, kan een kleine wijziging in een van beide de waardering flink laten omslaan. Breng je de groei bij een disconteringsvoet van 10% van 2% naar 3%, dan krimpt de noemer van 8 naar 7 procentpunt en stijgt ook de teller; de eindwaarde gaat van 1.275.000 naar ongeveer 1.471.000, zo’n 15% hoger.<\/p>\n Daarom toetsen zorgvuldige analisten de eindwaarde over een reeks aannames voor groei en discontering. Is het verschil klein, dan wordt het model kwetsbaar en kunnen redelijk ogende invoerwaarden heel verschillende waarderingen geven. Houd de groeivoet voorzichtig en kijk hoe de uitkomst reageert als het verschil groter of kleiner wordt.<\/p>\n De calculator maakt een DCF-waardering af door de waarde van de staart te leveren. Hij laat zien hoe gevoelig een waardering is voor je aannames, en welk deel van de uitkomst op inschatting rust. En hij is een snelle controle: geeft een waarderingsmultiple een heel ander getal dan deze berekening, onderzoek dan waar dat verschil vandaan komt.<\/p>\n Een prognose eindigt met 100.000 aan kasstroom, die naar verwachting voor altijd 2% per jaar groeit, bij een disconteringsvoet van 10%. De kasstroom van het jaar erna is 102.000; gedeeld door het verschil van 8 procentpunt geeft dat een eindwaarde van 1.275.000. Dat bedrag geldt op het einde van de prognoseperiode, dus in een volledige DCF reken je het nog terug naar vandaag voordat je het optelt bij de waarde van de geprognosticeerde kasstromen.<\/p>\nDe drie aannames<\/h2>\n
\n
Waarom het verschil zo belangrijk is<\/h2>\n
Waar je hem voor gebruikt<\/h2>\n
Rekenvoorbeeld<\/h2>\n
Over deze eindwaarde calculator<\/h2>\n